اِنَّکَ لا تُخْلِفُ المِیعاد.......
+ نوشته شده در یکشنبه 1388/06/29ساعت 5:2 توسط مریمی
ک م ک م د م ب م
ع ن ن ن و ن ه ن
ب . ش . ز . ش .
ه . ت . خ . ت .
. . . .
+ نوشته شده در پنجشنبه 1388/06/26ساعت 4:41 توسط مریمی
واسه خوابیدن به یه جعبه آهنگ نیاز دارم...
نه با یه بند ۲۰ سانتی...
حداقل ۱۰۰ متری ٬ حداکثر خیلی...
+ نوشته شده در شنبه 1388/06/21ساعت 2:16 توسط مریمی
وزنه ای کفایت باشد...
مهار طنابی رقصان ٬ بی حضور باد را.......
+ نوشته شده در چهارشنبه 1388/06/18ساعت 22:38 توسط مریمی
آنچه در این شب ها شمارش مکرر اعداد را بی رنگ ساخته...
لمس نبض های بی امان است...
هیجان زده از درک حقیقت زندگی.......
+ نوشته شده در سه شنبه 1388/06/10ساعت 3:19 توسط مریمی
بعضیا مثل بازیگرای تئاتر تو حس یه قسمت از زندگیشون موندن...
تا نقششون رو خوب اجرا نکنن هم نمی خوان از حسشون بیرون بیان (یعنی سعی می کنن بیرون نیان)...
این وسط صد بار کات گفتن که چاره ساز نیست ٬ داد و فریاد کارگردان هم مثل وز وز زنبور می مونه...
شاید یکی از بازیگرا با کشیده ی محکمش بتونه حالیشون کنه که کجا هستن و کی به کیه!
+ نوشته شده در شنبه 1388/06/07ساعت 17:22 توسط مریمی
پیرو خوابای عجیب غریبی که این چند وقت می بینم ٬ دیشب خوابه این نوشتمو دیدم...
گشتم و پیداش کردم...
جالب این بود که وقتی پیداش کردم دیدم عنوانش رو گذاشته بودم: کاشکی!!!!!
خوشا به حال نابیناها ، نه به این خاطر که نمی بینن ، نه ! به این خاطر که حس می کنن و فکر نمی کنم حس دروغ بگه...
آره درسته که نابینا هستن اما با حسشون دل آدما رو می بینن بعد اینجوریه که به خودشون می قبولونن که یه آدم خوبه یا باید کمکش کرد که خوب باشه...
ولی نه !...
خدارو شکر می کنم که دوتا چشم به من داده که با یکیش اول آدما رو می بینم و پیداشون می کنم بعد با اون یکی دلشونو پیدا می کنم و می بینم...
نه ! شکرش می کنم که دوتا چشم بهم داده که دیده و حسم رو با هم ترکیب کنم ، بعد معجونی ببینم به نام انسان...
انسانی که از من بهتره...
انسانی که مثل خودِ منه...
انسانی که از من کمک می خواد تا بهتر از من باشه...
از من کمک بخواد؟!!!!
یعنی کسی هم هست که من بتونم کمکش کنم ؟...
اصلاً من می تونم به کسی کمک کنم ؟...
آره ، اگر بتونم با چشمم فقط ببینم و قضاوت رو به قلبم واگذار کنم شاید کاری از دستم بر بیاد...
البته یه کمکی هم از مغزم بگیرم (کوچولو)
کاشکی یه تابلوی بزرگ داشتم که می تونستم روش بنویسم :
چشم واسه دیدنه ، نه قضاوت کردن
خوب مریمی درسته دلت کوچیکه اما روش بنویس تا حداقل اونایی که دلتو دیدن بتونن رو دلاشون اینو بنویسن ، اونوقت دلاتون با هم میشه همون تابلویی که آرزوشو داری .
27 / 5 / 1383
*!!!!!!!
+ نوشته شده در سه شنبه 1388/06/03ساعت 4:40 توسط مریمی
