چه زود باز بهار اومد...
اما واسه ما باز عيد اومد!...
گفتن كه: عيد روز جشن است و هر روزي كه در آن يادبودي باشد از خوشي و شادي براي گروهي از مردم.
روز جشنِ چي؟؟؟؟؟
جشن هر چيزي كه دلتون بخواد...
ولي فقط جشن نيستا! يادبود هم هست... ياد چي؟؟؟؟؟
اينجا ديگه دل بخواهي نيست، فقط ياد خوشي و شادي... اونم چه جورش؛ همه ي مردم با هم!...
چه چيز زيبا تر از تصور اون لحظه اي مي تونه باشه كه همه ي مردم با هم شاد بشن و شادي و لبخند به هم هديه بدن !...
ولي حواسمون باشه جشن شاديامون از كي شروع ميشه... از روز اول سال...
يك سال رو با شادي شروع كردن يعني نيّت كردن واسه داشتن سالي سرشار از شادي...
ممكنه غم بياد اما اگر ما شاد باشيم اون غمي هم كه بياد با شاديهامون همراه ميشه...
غم ميشينه جفت شادي...سر يه سفره ( مثل سفره ي هفت سين!)...
واي! تصورش خيلي لذت بخش... شايد هم باور نكردني باشه... اما يادمون نره كه يه فكري داريم كه مي تونه پرواز كنه... بياين پروازش بديم به جايي كه غم و شادي ها جفت هم باشن...
كاشكي خيلي زود، مثلاً همين لحظه ي سال تحويل فكرمون پروازش رو شروع كنه...
ميگن موقع سال تحويل يه نيروي عظيم كهكشاني جابه جا ميشه!... ازش كمك بگيريم...
دعا مي كنم در اين لحظه خدا به فكر و آرزو هاي ما بالهايي توانا عطا كنه كه ما رو به سمت خودش پرواز بده...به جايي كه غم و شادي يكي هستن...
الهي آمين!
